طبق یک نظرسنجی انجام شده به وسیله مرکز پژوهش های مجلس، محمود احمدی نژاد در پایین ترین سطح مقبولیت از نظر افکار عمومی قرار دارد. این خبر در شرایطی از سوی سایت البرز (از سایت های حامی محافظه کاران) انتشار یافت که سایت رسمی مرکز پژوهش های مجلس یافته های این نظرسنجی را که حاوی مقایسه میزان محبوبیت احمدی نژاد و خاتمی نیز است، منتشر نکرده است

در نظرسنجی دیگری که به طور مشترک توسط وزارت اطلاعات و سازمان صدا و سیما انجام شده است 70 درصد از مردم ایران حاضرند در صورتی که سیدمحمد خاتمی نامزدی انتخابات ریاست جمهوری شود به وی رای دهند و تنها 13 درصد از مردم دوباره به احمدی نژاد رای می دهند.
طبق ادعای سایت البرز این نظرسنجی که در تهران و شهرهای بزرگ انجام شده نشان می دهد احمدی نژاد با بحران محبوبیت میان مردم شهرهای مورد بررسی این نظرسنجی مواجه است.سایت خبری «تریبون» نیز با نقل این ادعا یادآور شده است: این نظرسنجی که در تهران و شهرهای بزرگ انجام شده است نشان می دهد رئیس جمهوری ایران به شدت با بحران محبوبیت میان مردم شهرهای مورد بررسی این نظرسنجی مواجه است. بر اساس نتایج به دست آمده از این نظرسنجی 64 درصد پاسخ دهندگان به این پرسش که به نظر شما دولت احمدی نژاد چقدر دولت موفقی بوده اعلام کرده اند موفقیت دولت نهم زیر متوسط بوده است. بیش از 50 درصد پاسخ دهندگان هم دولت او را «ناموفق» و «بسیار ناموفق» دانسته اند. نظر شما چیست ؟

ميترا حجار بازيگر 3۲ ساله سينماي ايران هم که مدتي است  ايران را ترك كرده و به فرانسه رفته بود سر از هالیود در آورد !

ادامه  اینجاست

خبر تکمیلی : حجار به تازگی به ایران بازگشته و ظاهرا دیگر نمی خواهد به آنطرف برود .

هيات رئيسه مجلس براي تامين مسکن اجاره يي، خريد خودرو و ساير هزينه هاي زندگي به هر نماينده مجلس 100 ميليون تومان پرداخت کرد. 7۰  ميليون تومان از اين مبلغ بلاعوض بوده و 30 ميليون تومان مابقي هم به صورت وام درازمدت و بدون بهره در اختيار نمايندگان قرار مي گيرد.البته اين مبلغ جدا از حقوق و مزايايي است که نمايندگان دريافت مي کنند. هيات رئيسه مجلس از اعلام حقوق و مزايا و عيدي نمايندگان خودداري کرده است اما چهار سال پيش و در اوايل دوره هفتم مجلس اعطاي امکانات مالي به نمايندگان با جار و جنجال مواجه شد، چرا که مجلس هفتم با اکثريت اصولگرا، مجلس ششم را به عدم رعايت صرفه جويي در امکانات عمومي و اموال بيت المال متهم کرد .!

حتي زماني که نمايندگان مجلس هفتم بنابر يک عرف هميشگي به مرقد امام رفتند تا اداي احترام کنند از بردن دسته گل به حرم امام خودداري کردند و حدادعادل اين امر را صرفه جويي در بيت المال اعلام کرد. اما با اين وجود يکي دو ماه بعد معلوم شد نمايندگان مجلس هفتم نه تنها از نمايندگان دوره هاي پيشين حقوق، مزايا، عيدي و امکانات مالي کمتري نگرفته اند بلکه دست کم 30 درصد از نمايندگان مجلس ششم هم حقوق و مزاياي بيشتري گرفته اند.

در آن دوره (هفتم)هر نماينده بابت رهن و اجاره خانه بين 30 تا 50 ميليون تومان دريافت کرد و اکنون اين رقم در دوره مجلس هشتم به 100 ميليون تومان افزايش پيدا کرده است. همچنين نمايندگان مجلس هفتم در سال اول نمايندگي يک ميليون و 100 هزار تومان عيدي دريافت کردند که اين رقم تا پايان مجلس هفتم به دو ميليون تومان افزايش پيدا کرد. اکنون در مجلس هشتم ميزان حقوق و عيدي نمايندگان مجلس اعلام نشده است ولي روال موجود نشان مي دهد اين رقم دست کم 30 درصد افزايش پيدا خواهد کرد

پیشنهاد می کنم این را هم بخوانید : وقتی مجلس ششمی ها پول گرفتند،"کیهان" چه نوشت؟

پیرو خبر بالا این گزارش خبری از یکی ازدوستان را هم حتما بخوانید ! :

شب گذشته، مهمان داشتیم. بنابراین زودتر از شبهای دیگر به سمت خانه به راه افتادم و در میدان ولی عصر (عج) دربست، سوار یک تاکسی پیکان قدیمی شدم.

با راننده اش، آشنا بودم. قبلاً سوار ماشین اش شده بودم.
به سنت مردم کاوی روزنامه نگاری ام، عادت ندارم فرصت ها را برای گفت و گو با مردم از دست بدهم و سر سخن را با راننده جوان تاکسی که جوانی رنگ پریده بود و سی و اندی ساله نشان می داد، باز کردم.

ابتدا از کارت سوختش گفت که از ابتدای سهمیه بندی بنزین به دستش نرسیده و او در تمام این مدت، بنزین را از بازار آزاد تهیه کرده است و البته از پیگیری های یک ساله اش گفت و از اینکه چقدر او را سردوانده اند بین تاکسیرانی و پلیس و پست و شرکت نفت.

سپس به تلخی گفت: ما از کجا شانس آورده ایم که از کارت سوخت شانس بیاوریم؟!

و بعد از آن، از تصادفی گفت که چهار سال پیش برایش اتفاق افتاد:
پیاده بودم، نفهمیدم که موتوری از کجا رسید، چگونه زد و چطوری در رفت. فقط می دانم که لگن ام شکست و استخوان های پایم خرد شد. هزینه بستری و دارو و درمانم، شش میلیون تومان شد. خانه ای را رهن و اجاره کرده بودم. 500 هزار تومان رهن و الباقی اجاره.
برای تامین هزینه های درمانم، خانه را پس دادم، 500 هزار تومان را گرفتم و اسباب و اثاثیه بزرگ خانه مثل یخچال، تلویزیون، فرش و ... را فروختم و قرض کردم و  ناچار با همسرم به خانه پدری ام رفتم.

همسرم، تازه باردار بود و خودش هم نمی دانست. برای همین هم بارها و بارها هنگام عکسبرداری از پایم، وارد اتاق رادیولوژی شد. مسوولان رادیولوژی به او گفته بودند بیا پای همسرت را بگیر تا تکان نخورد والا مجبوریم مجدداً عکسبرداری کنیم، هزینه تان بالا می رود.

اما اتاق رادیولوژی و اشعه های خطرناک آن، آتشی بر جان زندگی ام شد. بچه ام با نقص عضو به دنیا آمد و قلبش هم دچار مشکل بود... و اکنون سه سال است که با این رنج دایمی زندگی می کنیم؛ با کودکی که فقط یک قلم از داروهایش هر هفته 60 هزار تومان دارد و معالجه قلبش و آنژیوگرافی، جراحی دستانش و هزار مشکل دیگر. هر شب که به خانه می روم، می گوید بابا برایم لپ لپ بخر و من با خود می گویم از کجا هر شب 1000 تومان پول لپ لپ بدهم برای این بچ؟

چندی پیش هم به بهزیستی رفتم تا بلکه بچه ام را حمایت کنند، قبول نکردند و پس از مدتها دوندگی 600 هزار تومان وام دادند که به درد و علاج بچه ام برسم و البته همان اول کار 40 هزار تومان از 600 هزار تومان را به عنوان عوارض و کارمزد و ... کسر کردند.
اینک، منم و این تاکسی قدیمی و اجاره خانه و هزینه های سرسام آور زندگی و خرج درمان کودکم و شبهایی که از شرم چشمان معصومش دیر به منزل می روم و پشت این فرمان در گوشه ای خلوت از خیابان های تهران گریه می کنم... .

راننده  اینها را می گفت و در تمام طول مسیر، آرام و بی صدا اشک می ریخت و من هنگامی که او ماجرای وام 600 هزار تومانی و کسر 40 هزار تومان از این وام ناقابل را گوش می کردم، به ماجرای اخیر وکیلان همین راننده در مجلس و آن وام 100 میلیونی -که دعوا بر سر معوض یا بلاعوض بودنش هست- فکر می کردم.
هنوز اشک های مرد جوان را - که در حوالی میدان ولی عصر (عج) تهران با آن تاکسی رنگ و رو رفته اش- زیاد می بینمش، جلوی چشمانم هست و عکسی از پسر کوچک و بیمارش که از کیفش درآورد و پشت چراغ قرمز خیابان معلم، نشانم داد.

نظر شما چیه ؟ ...

قطعنامه چهارم و پايان سراب جنگ سرد

اگر ناظر بي‌اطلا‌عي از روانشناسي سياسي ايرانيان، نحوه پوشش خبري رسانه‌هاي دولتي ايران در قبال بحران گرجستان را مورد بررسي قرار مي‌داد، يقينا از جهت‌گيري بسياري از مقامات سياسي، حكومتي، متخصصان و كارشناسان ايراني دچار شگفتي مي‌شد....

ادامه مقاله

بالاخره علی کردان ( وزیر کشور فعلی ! )  در نامه ای به رئیس جمهور به مدرک قلابی خود اعتراف کرد.

وی در این نامه با نوشتن چرندیاتی مثل : مدرک را از شخصی که مدعی نمایندگی آکسفورد در تهران را داشت گرفتم  و نماينده‌اى را به دانشگاه مذكور اعزام كردم تا نسبت به اخذ تأييديه اقدام نمايد و ...

«با مراجعه نماينده اينجانب به يكباره و با ناباورى كامل با عدم تأييد دانشگاه مواجه شدم !» و شکایت از رابط و ..

آقاي کردان که تکليف مدرک دکتراي خود را معلوم کردند، اين بار بايد به اظهارات مسئولان دانشگاه آزاد که طي آن مدرک ليسانس و فوق ليسانس ايشان را هم بی سند می دانند، جوابگو باشند و به همان فوق دیپلم قناعت کنند .من مانده ام با این فوق دیپلم چطور شاگردان فوق لیسانس را در دانشگاه آزاد تدریس می کرده ؟

البته جدای از اینها در روز رای اعتماد به خود در جواب اینکه شما كه انگليسي بلد نيستيد چگونه از تز خود دفاع كرديد؟ گفت : با حضور در دانشگاه مترجم گرفتم و دفاع کردم!!!!( چه دروغ بزرگ تری !؟ )

براستی مملکت ما را چه می شود ؟ این بابا به جای نامه نوشتن به ملت و عذرخواهی از ولی نعمتان نظام ـ به رئیسش نامه می نویسد . رئیسی که همان روزهای اول گفت این کاغذ پاره ها ارزشی ندارد ... و البته این رئیس هم لابد در جواب می نویسد : وزیر محترم کشور من ! از بابت صداقت شما اشک در چشمانم جاری شد. به خدمت خود ادامه دهید تا چشم دشمنانم کور شود . والسلام / محمود احمدي نژاد رئیس جمهور موفق دولت اسلامی ایران که فقط برای مسائل جهانی  راه کار دارد نه برای مسائل ویران شده داخل ایران ! 

اعمال برخي محدوديت هاي بی سابقه امنيتي در دانشگاه تهران واستقرار گيت هاي الكترونيكي براي کنترل عبور و مرور دانشجويان، اعضاي هيات علمي و کارکنان دانشگاه باعث اعتراض بسیاری از چهره هاي دانشگاهي، علمي، فرهنگي وسياسي كشور شده است.
در اين زمينه سيد مصطفي تاج زاده با محكوم كردن اين اقدام مسولان دانشگاه تهران در گفتگو با سایت امروز تاكيد كرد: با انتصاب آقاي رهبر به ریاست دانشگاه تهران حدس زده مي شد كه چه نگاهي در دانشگاه تهران حاكم و چه شیوه هایی اعمال خواهد شد. اما انتظار نمي رفت به اين سرعت روش هاي امنيتي ونظامي را در دانشگاه پياده کند و دانشگاه تهران را با وزارت اطلاعات مشابه بگیرد.
تاج زاده در ادامه افزود: هدف از اجراي اين طرح كنترل كامل دانشجويان و دانشگاه است. اين كار را با انزواي دانشگاه تهران به عنوان دانشگاه مادر در كشور آغازكرده اند. بايد به رئيس دانشگاه تهران گفت: آقاي فرهاد رهبر! دانشگاه پادگان نيست.